Charles Baudelaire

Kötülük zahmetsize işlenir, doğal, kaçınılmaz olarak; iyilik ise her daim bir çeşit sanat ürünüdür.

Les fleurs du mal (1857)
Orijinali: Je suis la plaie et le couteau! / Je suis le soufflet et la joue! / Je suis les membres et la roue, / Et la victime et le bourreau!

Kralı gibiyim yağmurlu bir ülkenin,
Zengin, ama güçsüz, genç, yine de çok geçkin
Les fleurs du mal (1857)
Orijinali: Je suis comme le roi d'un pays pluvieux, / Riche, mais impuissant, jeune et pourtant très vieux

Sen, hür adam, seveceksin denizi her zaman;
Deniz aynandır senin, kendini seyredersin
Bakarken, akıp giden dalgaların ardından,
Sen de o kadar acı bir girdaba benzersin.
Les fleurs du mal (1857)
Orijinali: Homme libre, toujours tu chériras la mer! / La mer est ton miroir; tu contemples ton âme / Dans le déroulement infini de sa lame, / Et ton esprit n’est pas un gouffre moins amer.

Şeytanın en büyük hilesi, var olmadığına dair seni ikna etmesidir.
Le spleen de Paris (1862)
Orijinali: La plus belle des ruses du diable est de vous persuader qu'il n'existe pas.

Tanrı hükmetmek için varolmaya ihtiyaç duymayan tek şeydir.
Fusées (1867)
Orijinali: Dieu est le seul être qui, pour régner, n'ait même pas besoin d'exister.

Saygıya değer üç varlık var: rahip, savasçı ve ozan. Bilmek, öldürmek ve yaratmak. Öteki insanlar angaryacı sürüsüdür, ahir için yaratılmıştır, meslek denilen şeyleri uygulamak için.
Journaux intimes (1887)
Orijinali: Il n'existe que trois êtres respectables : le prêtre, le guerrier, le poète. Savoir, tuer et créer. Les autres hommes sont taillables et corvéables, faits pour l'écurie, c'est-à-dire pour exercer ce qu'on appelle des professions.

-Söyle, anlaşılmaz adam; kimi seversin en çok anneni mi,babanı mı,bacını mı yoksa kardeşini mi?
-Ne annem, ne de babam var, ne bacım, ne de kardeşim.
-Dostlarını mı?
-Anlamına bugüne kadar yabancı kaldığım bir söz kullandınız.
-Yurdunu mu?
-Hangi enlemdedir, bilmem.
-Güzelliği mi?
-Tanrısal ve ölümsüz olsaydı, severdim kuşkusuz.
-Altını mı?
-Siz Tanrı'ya nasıl kin beslerseniz, ben de ona öylesine kin beslerim.
-Peki, neyi seversin öyleyse sen, olağanüstü yabancı?
-Bulutları severim...İşte şu...Şu geçip giden bulutları...Eşsiz bulutları!
Nefret o kalpten bu geniş ve karanlık boşluğa.
Bir sanatçı ancak iki niteliğini hiç bir biçimde göz ardı etmiyorsa sanatçıdır. Bu iki nitelik, aynı anda hem kendisi hem de bir başkası olabilme gücüdür.